Het huidige land Israël is vol met blanke/witte mensen. Daarnaast draagt het land een symbool wat vroeger gold als het symbool van het volk van de Khazaren en tevens een symbool voor vele afgoderijen.

Denkt u dat de Heilige Yahuah zich wil identificeren met een volk die zo hoereert met afgodische symbolen. Op elke synagoge (leerhuis) en boekrol dit symbool uitdraagt? 

Terecht dragen vele joden de naam Ashkenazi, want ze zijn een afstamming van Jafeth en niet van Sem, en daarom niet behorend tot de Semitische bevolkingsgroep. Ze stammen net als de meeste blanken af van Jafeth.

Genesis 10
1 Dit zijn de afstammelingen van de zonen van Noach, Sem, Cham en Jafeth. Bij hen werden na de vloed zonen geboren. 2 De zonen van Jafeth zijn: Gomer, Magog, Madai, Javan, Tubal, Mesech en Tiras. 3 De zonen van Gomer zijn: Askenaz, Rifath en Togarma.

Deze nazaten van Askenas doen alsof ze nageslacht van Abraham zijn, maar ze zijn het niet. Want Abraham is uit de geslachtslijn van Sem geboren en niet uit de geslachtslijn van Jafeth. De Bijbel bevestigt ook dat er leugenaars zullen zijn die zeggen Yahudim (Joden) te zijn, maar het niet zijn.

Openbaringen 39
Zie, Ik geef u enigen uit de synagoge van de satan, van hen die zeggen dat zij Joden zijn en het niet zijn, maar liegen. Zie, Ik zal maken dat zij komen en aan uw voeten aanbidden en erkennen dat Ik u liefheb.

Van degenen die zich scharen onder de nazaten van Abraham, bevinden zich er niet weinigen op vooraanstaande posities en houden er niet weinigen zich bezig met winstbejag en het willen heersen van dit tijdperk. Er zijn er velen die dit als een ‘natuurlijke zegen’ van boven beschouwen. Maar met al hun winstbejag en misleidende praktijken lasteren zij Yahuah en zouden zij als zij werkelijk Yashar’al zouden zijn de vloek van Deuteronomium 27 hebben moeten ondergaan, aangezien Yahuah niet liegen kan.

"Askenaz was volgens de volkerenlijst in Genesis 10:3 een van de drie zonen van Gomer, en kleinzoon van Jafet. Naast Genesis komt Askenaz ook voor in 1 Kronieken 1: 6 en in het Joodse boek der Jubileeën.

Volgens orthodoxe uitleggers zou hij zich met zijn nageslacht in het huidige Armenië hebben gevestigd, in latere tijden zouden verschillende stammen richting Noordwest-Europa zijn getrokken. In Assyrische inscripties uit de 7e eeuw v. Chr. wordt melding gemaakt van een opstand van de 'Askuza' en de 'Mannai', dit staat tevens in Jeremia 51. De Assyriërs doelden in hun inscripties met de 'Askuza' op de Scythen, een volk dat leefde in Centraal-Azië. Op deze manier wordt Askenaz door verschillende mensen genoemd als voorvader van onder andere de Scythen.

Askenaz zou niet alleen een voorvader van de Scythen zijn, maar ook van een groot gedeelte van de huidige Noordwest Europese bevolking. Tot op de dag van vandaag is Askenaz de Hebreeuwse benaming voor Duitsland, in de Ierse taal duidt 'Sacsana' op heel Engeland. De Saksen beriepen zich erop af te stammen van hun mythologische voorvader Aschanes (Askanius), in de Noordse mythologie is Ask de eerste mens. Al deze benamingen kunnen mogelijk herleid worden naar de Askenaz uit de Bijbel."

Bron wikipedia - Askenaz

"Uit veel onderzoeken is gebleken dat Asjkenazische Joden hun oorsprong kennen in De Levant. Waarbij het specifieke genetische profiel van Asjkenazische Joden ook inmengingen met lokale Europese populaties laat zien, voornamelijk in Zuid-Europa in de Klassieke oudheid en Late oudheid."

Bron wikipedia - Asjkenazische_Joden

"Wanneer de Chazaren precies tot het jodendom zijn overgegaan, is vandaag nog steeds een grote controverse. Een eerste hypothese is: tijdens de Chazar-Arabische oorlog (722-737), probeerden de Byzantijnse keizer Leo III en kalief Hisham, de Chazaarse khan over te halen om hun respectievelijke godsdienst (christendom of islam) over te nemen. Een raad van wijzen besloot om dan maar te kiezen voor het jodendom, omdat er joden in dit nomadenvolk waren opgegaan, met wie ze veel handel dreven. De dialoog tussen de khan van de Chazaren en een rabbijn is het onderwerp van de Kuzari, een boek van de middeleeuwse joodse dichter en filosoof Jehuda Halevi. Anderen beweren dat de bekering begin 9de eeuw heeft plaatsgevonden,[2] voordat Cyrillus de Chazaren aanbood hen tot het christendom te bekeren.

Een andere controverse is het boek De dertiende stam van Arthur Koestler, waarin hij beweert dat de Asjkenazische Joden niet afkomstig zijn uit Israël, maar van Chazaarse afkomst zijn. Volgens Arthur Koestler zou de Joodse stam zich vestigen in Polen. Een deel zou zich aansluiten bij de Magyaren en een deel zou opgeslorpt worden door de Koeman-Kiptsjak confederatie. Ook de Israëlische historicus Shlomo Sand legt het verband tussen de Chazaren en de Ashkenazische joden in zijn boek Comment le peuple juif fut inventé ("Hoe het Joodse volk werd uitgevonden" – er is geen Nederlandse vertaling beschikbaar, maar het boek is in het Engels uitgebracht onder de titel "The invention of the Jewish people")."

Bron Wikipedia - Rijk der Chazaren

"In het boek betoogt Sand dat de meeste hedendaagse Joden niet afstammen van het oude Israël. Zij bestonden nooit als een "natie-ras" met een gemeenschappelijke oorsprong. De meeste van hen stammen af van Europese, Russische en Afrikaanse groepen. Deze hebben zich op diverse tijdstippen in de geschiedenis tot de joodse religie bekeerd, net zoals anderen zich tot het christendom bekeerden. Hij betoogt eveneens dat bij een aantal zionistische ideologen, de mythische perceptie van de Joden als een oud volk daadwerkelijk leidde tot echt racistisch denken."

"Hij stelt dat de hedendaagse Joodse bevolking grotendeels bestaat uit individuen en groepen die zich op latere tijdstippen tot het jodendom hebben bekeerd (bijvoorbeeld de Khazaren), zoals ook de meeste hedendaagse christenen en moslims het nageslacht zijn van bekeerde mensen, en niet direct afstammen van de eerste christenen en moslims. Het jodendom werd oorspronkelijk, net als zijn twee neven christendom en islam, gekenmerkt door proselitisme."

"Het grootste deel van zijn boek gaat over waar de Joden vandaan komen, en niet over de vragen aangaande het moderne Joodse nationalisme en de – volgens Sand – moderne uitvinding van het Joodse volk."

Bron Wikipedia - Comment le peuple juif fut inventé

"De reactie van Shlomo Sand op deze kritiek: "Het is waar dat ik gespecialiseerd ben in de geschiedenis van Frankrijk en Europa, en niet in de oude geschiedenis. (...)", en: "Ik ben bekritiseerd in Israël omdat ik schrijf over de Joodse geschiedenis terwijl de Europese geschiedschrijving mijn specialiteit is. Maar een boek zoals dit had een historicus nodig die bekend is met de standaardconcepten van historisch onderzoek zoals die worden gebruikt door academici in de rest van de wereld."

Bron Wikipedia - Shlomo Sand